Over gezondheidsangst en wanneer mijn moederhart soms bang wordt
Er is iets waar ik de laatste tijd eerlijker over wil zijn. Iets waar veel mensen mee rondlopen, maar waar weinig over wordt gesproken... Gezondheidsangst.
Of misschien voelt het voor mij beter om het zo te zeggen: Momenten waarop mijn moederhart bang wordt.
De laatste tijd merk ik dat die gevoelens vaker aanwezig zijn.
Waar het vandaan komt
Misschien omdat ik ouder word. Misschien omdat ik moeder ben geworden. Maar vooral omdat ik van dichtbij heb gezien wat ziekte met een familie kan doen.
Mijn moeder overleed op jonge leeftijd aan longkanker.
En toch… als ik aan haar denk, denk ik ook aan hoe sterk ze was. Hoe fit ze bleef. Hoe ze altijd in beweging was.
Dat is iets wat ik van haar heb meegenomen.
Zorgen voor mezelf, op mijn manier
Bewegen is voor mij nooit alleen maar fysiek geweest. Het is zorg. Voor mijn lichaam. Voor mijn hoofd.
Sporten helpt mij om dichtbij mezelf te blijven. Net als bewust eten. Goed voor mezelf zorgen op mijn manier.
En toch…
Wanneer mijn moederhart bang wordt
Soms is daar ineens dat gevoel. Een klein signaal van mijn lichaam kan groot aanvoelen.
Een hoestje.
Een steek bij mijn ribben.
Een nacht waarin ik wakker word, bezweet.
En voor ik het weet, neemt mijn hoofd het over:
Wat als…?
Dat zijn de momenten waarop mijn moederhart bang wordt.
Eerlijk? Dat is soms vermoeiend.
Moederschap maakt alles intenser
Sinds ik moeder ben geworden, voelt dat alles intenser.
Er verandert iets wanneer je kinderen krijgt. Je kijkt anders naar het leven maar ook naar je eigen kwetsbaarheid.
Je wilt er zijn.
Je wilt gezond blijven.
Je wilt tijd.
En juist die diepe liefde kan ook ruimte maken voor angst.
Wat ik aan het leren ben
Wat ik de laatste tijd probeer te leren, is dit:
Dat gezondheidsangst niet alleen iets is om weg te duwen. Maar dat het óók iets zegt.
Dat wanneer mijn moederhart bang wordt,
het eigenlijk laat zien hoeveel liefde er is.
Liefde voor het leven.
Voor mijn gezondheid.
Voor mijn gezin.
Voor de tijd die we samen hebben.
Niet elke gedachte is de waarheid
Maar ik leer ook iets anders. Iets wat minstens zo belangrijk is:
Ik hoef niet elke gedachte te geloven.
Niet elke pijn betekent dat er iets ernstigs is. Niet elke klacht wijst op ziekte. En niet elke angst vertelt de waarheid.
Soms is het gewoon mijn hoofd dat probeert grip te krijgen
op iets wat ooit heel pijnlijk was.
Terug naar het hier en nu
Wat mij helpt, is om zachter naar mezelf te kijken.
Even stil te staan.
Diep adem te halen.
Uit mijn hoofd te stappen en terug te keren naar mijn lichaam.
Naar het hier en nu.
Want hier ben ik.
Ik leef.
En vandaag is er.
Voor jou, als je dit herkent
En ja soms wordt mijn moederhart bang.
Maar dat betekent ook dat het liefheeft.
Misschien herken je dit. Die momenten waarop je iets voelt in je lichaam en je gedachten meteen alle kanten op schieten. Als dat zo is, wil ik je dit meegeven:
Je bent niet alleen.
En misschien zit de kracht niet in het wegduwen van die angst, maar in het leren er met zachtheid naar te kijken.
Als vrouw.
Als moeder.
Als mens die haar weg probeert te vinden.
Misschien is dát wel wat het betekent om een powervrouw te zijn.
Niet perfect.
Maar bewust.
En eerlijk.
Liefs, X
Reactie plaatsen
Reacties